حرفهات درست مثل حرف‌های پدرم می‌مونه !.. همیشه - حرف زدنش رو دوست داشته‌ام. همیشه - منتظرم که نصفه شب صدام کنه و بشینم پای حرف‌های طولانیش٬ صحبت‌های که - همیشه - مطمئنم درست‌ترین حرف‌های عالمن ! با وجود این یه چیز غریبی - همیشه - انگولکم می‌کنه که باهاشون مخالفت کنم .. مخالفتی که - هیچ وقت - بیشتر از یه روز طول نمی‌کشه : هیچ وقت - بیشتر از بیست و چهار ساعت طول نمی‌کشه تا بهم ثابت بشه حرفاش خیلی بیشتر از اونی که فکر می‌کردم واقعیت دارن !.. شاید تفاوت من با تو اینه که تو٬ روی واقعی عالم رو می‌بینی .. ولی من اون رویی رو که باید باشه !!

- پدرم همیشه می‌گه روزنامه‌ها رو باید هفته‌ای یه بار خرید و فقط یه جملشون رو خوند !
- به یاد دوست قدیمیم - که اون هم مثل تو واقعی‌ترین آدم روی زمین بود - و مدت‌هاست که خبری ازش ندارم - ازوقتی که آرش رفت - اسمت رو می‌گذارم : زی !

   همه‌ی چیزی که باقی می‌مونه اون ترس همیشگیه .. فقط امروزمی‌دونم که در تمام این مدت نه گذشته بوده .. و نه الآن که نیستی .. آینده‌ی لعنتیمون .. همه‌ی چیزی که هنوز  ناشناخته مونده .. اون چیزی که من رو می‌کنه از اینجا و از همه‌ی خاطره‌ی نازنینت که زنده‌ام نگه داشته .. اینکه یه روز مجابم کنه همه‌ی سیاهی چشمهات رو بفروشم به این سیاهی دور و برم .. و نه اینکه چرا رفتی .. نه همه‌ی اتفاقات گذشته .. همه‌ی اون چیزی که هنوز پیش نیومده .. همه‌ی آرزوهایی که هیچ وقت واقعیت پیدا نمی‌کنه .. همه‌ی رویایی که قراره شاید که تا ابد همه رویا بمونه .. این ترس که اون روزی رو انتظار می کشم - که شاید - مثل امروزی باشه که تو منتظرم نیستی !.. ترس از امروز که ممکنه کشیده بشه تا ابد .. تا دیگه هیچ وقت نباشم .. فقط می‌خواستم بدونی که چقدر آرزو می‌کنم که اینجا بودی !!